Chaimaxxx.jouwweb.nl
Home » verslagjes » verslagje Filippijnen

verslagje Filippijnen

De Filippijnen.

Op 9 maart 2010 zijn we met onze klas naar het Filippijnenatelier geweest. Toen we aankwamen was er een steward die zei dat we in het vliegtuig mochten instappen. We werden niet zomaar binnen gelaten, men fouilleerde ons en vroeg onze paspoorten. Daarna kregen we een nummer, ik had nummer 15.

De nummers van 1-9 kregen een naam, zij moesten slippers, een trui en sommige een hoed dragen. Dat waren de vissers en ze woonden in het vissersdorp. De nummers 10-18 kregen ook een naam, zij kregen een hemd en mochten hun eigen schoenen aanhouden. Ik kreeg de naam Osang. Wij woonden in de stad.

Ik mocht in een sari-sari store werken. Yousra deed de karaoke bar open. Nida(Michelle) kreeg de taak om een fiësta te organiseren. Nina(Dilber) wou graag schoonheidspecialiste zijn, ze mocht het ook zijn.  Zo kreeg iedereen van ons een taak. Daarna gingen we aan de slag. 

filippijnen-3.large.jpg

Arne en Andrea kwamen bij mij koekjes kopen voor 5 peso. Ik verkocht ook vis, gsm’s, etenswaren enz…

Het fijnste waren de spoorkarretjes. We mochten er op gaan zitten en werden dan door 2 jongens vooruit geduwd. We moesten er wel 5 peso voor betalen, maar dat was wel de moeite waard. En de jongens maar duwen!!!

Cely(Chelsey) maakte de halo halo klaar, allemaal verschillende soorten fruit gemengd met cornflakes. Ik vond dat niet zo lekker grrr.

Iets minder was het voor Ahmed, Arne en Andrea. Ahmed verloor zijn tricycle en Arne en Andrea hun huis werd gesloopt en hun koekjes werden in beslag genomen. In de plaats kwam er een Jolybie, een Filippijns fastfoodrestaurant.

Als afsluiter was het tijd om te feesten, het werd een echte fiësta. We deden de tiniklingdans, we aten de halo halo en daarna mocht Chelsey de piñata stuk slaan.  Mmm, een snoepje voor iedereen van ons.

        

Het was ondertussen echt wel tijd om terug te keren naar school. Ik vond het een heel fijne namiddag, wanneer doen we nog zo iets meester Rik?

En zeker niet vergeten, bedankt iedereen die ons vervoerd heeft!!!

Chaima